YERALTI CANAVARLARI

İnsanlar eşit değil bu gezegende.
Bir sürünenler var,
bir de süründürenler.
Ben hangisiydim öğrenemedim.
Sürüler var bu coğrafyada,
bir de çobanlar.
Sürü psikolojisi popüler bu günlerde.
“Sürüden kaçanı kurt kaparmış, “
Kaçmaya çalışıyorum bırakmıyorlar.
Beraber gidelim diyorum, gelmiyorlar
Kimdir, nedir bu kurtlar, diyorum,
konuşmuyorlar....

Savaş var bu topraklarda.
Akan kanlar organik besin oldu yer altı canavarlarına.
Ben ne canavarları görüyorum,
ne de kanı dökenleri.
Ben sadece kanı dökülenleri ve ağlayan çocukları, rüyamda.
Bağırıp da sesini duyuramayan insanları..
Gidip de dönmeyenlerin hikayelerini bir de…
Benim gözlerimi açtığım bu mekanda insanlar inanmıyorlar birbirlerine,
kendilerine bile.
Aynı hikayeler anlatılırken aynı zaman dilimi içerisinde,
Ve farklı yerlerde,
yine de insanlar yenikti bencilliğine.

Ahlak adını verdiği duvarı yapıyor da önce,
Sonra da o duvarı yıkıyor kendi elleriyle
Tanklar geçiyor çocukların rüyalarından,
misket yerine boş kurşun kovanları buluyorlar yerlerde.
Gözyaşı günlük hayatın bir ihtiyacı gibi,
herkes ağlıyor bir yerlerde.
Benim var olduğum zaman dilimi içerisinde,
Günahlar büyüyor.
İnsanlar yok oluyor.