s.a

**********Kendi aralarında geçen bi konuşma (F ve F2 arasında)
F:Lan olum Pelin her ay kan aldırıo bilion mu???
F2:Ne var lan bunda??Benim teyze kızı da aldırıo.
F niee??
F2:Hepatit B de ondan...
F:hıııııııı
2 dk soooora
F ve F2:Neeaaaaaaaa
:shock: :shock:
Ertesi gün gazetede okuolar.Başlık şöle:
"İntikam almak isteyen genç kız sevgilisine Hepatit B bulaştırdı."
:shock: :shock:
2 gün soora çok ciddi bişe konuşcaanı söledi.Elimi tutuo bende dinliomm
F:Bak Pelin nie bana daha önceden sölemedin???Ama olsun;her halinle kabulumsün....
Ben: :? Neyyyyy???
F:Hani sen Hepatit B sin ya o yüzden
Ben:HIIIIIIII
30 saniye sonra
Ben:Neaa dion olum sennnn manyaaaaakkkk
Feil misin??Nie aldırıon o zaman?
Ben:Ln her kan aldıran hepatit miiiii??ben akne tedavisi görüom ilaç tehlikeli ondannnnn
Fhh çok şükür


*************Onların evindeyiz.Ailesiyle tanışıom.Tek çocuk olduuundaan üzerine titriolar.Annesiyle konuşuoz.(mutfak sohbeti)
Annesi:F.eeeee oluuum gel bi su doldur.
Damacanadan pompa yardımıyla su doldurcak çok yeteneklidir kendisi
Damacana:Haşır huşur haşır huşur foooooşşşşşşşşşşş
BenLayynn batırdın ortalııı )
F:ŞŞŞŞşşşş suss(annesi görmedi)
Aynı anda tezgahtan bi havluyla yeri siliodu.
Annesi arkasını döndü vea
Anne:F.eeeeeeeeeeeee (El havlusuymuş!! )


**************Bigün sinemaya gittik.(Truva) İlyada yı iki defa okumuş biri olarak herşeyi sölüom..
Ben:Bak şimdi Helen'i kaçıırcak
F:HIII
Ben:Şimdi Hektor Paris'i dövcek.
F:Hıııı
İLerleyen bölümlerde Hektor Aşille dövüşmeye başladı.
F:Şimdi kim kimi öldürcek??
Ben:Ehe bilmiom çünkü daha oraya gelemedim :?

Coşkun Aptal Akalan
Emel Yalak
Duran Kalas
Vehbi Memeci
Yusuf Verici
Abbas Alıcı
Hasan Tahsin Domatesçi
Yıldıray Hıyarcı
Vahit Dönek
Sait Fare
Şöhret Sıçan
Adil Tanrı
Emine Emzik
Sevgi Zıpzıp
Fahrettin Kalkmaz
Mehmet Kaldırır
Cafer Yalar
Ahmet Ali Emici
Ayşe Cinsel
Yusuf Kız
Gülten Karı
Zeki Kadın
Cemal Delik
Ramazan Deşik
Ahmet Tenten
Münevver Göbek
Münire Meme
Kadir Korkak
Fatma Kıro
Ayfer Dolgun
A. Zeliha Fıstık
Şükriye Memeli
Ayşe Damarlı
Havva Kalça
Ali Kalktı
Abdullah Başıbüyük
Ümmügülsüm Gitti
Nurcan Geliyor
Ali Geber
İsmail Ölüm
Münevver Ölü
Menderes Katil
Hanım Seviş
Yunus Gay
Özdemir Damızlık
Durali Telefon
İzzet Angut
Türkan Romantik
Nalan Avşar Kaşar
Cennet Amsoy
Selim Selim
Osman Osman
Ali Ali
Hafize Kazma
Ali Tost
Abdülkadir Anan
Abdülaziz Baban
Gülfidan Gösterir
Abdurrahman Abaza
Hatice Tüylü
Abdurrahman Kıllı
Aytekin Kıllıbacak
Makbule Kıllıbaldır
Aziz Kıllıbaş Elagöz
Abdullah Ölürdedönmez
Atilla Otuzbiroğulları
Ahmet Yavşar
Ökkeş Ford
Fettullah Zenci
Cumi Sucuk
Ali Asker
Güngör Pastırma
Ali Benim
Bayram Amca
Zehra Eşekcanbazı
İsmail Böcekoğlu
Yusuf Ziya Salakoğlu
Ümmühan Tanrıoğlu
Aziz Ayı
Rafet Davar
Hüseyin Kanarya
Abidin Karga
Halil Deve
Abdulaziz Ördek
Bünyamin Dana
Sadık Öküz
Necdet Tavuk
Hamdi Horoz
Bahattin Gıcık
Salih Jilet
İbrahim Parçalar
Hilmittin Deşer
Abudulsamet Döver
Ramazan Öldürür
İsmail Öldürücü
H. İbrahim Gömer
Halil İbrahim Şebek
Gülsen Motor
Celal Eşekçalan
Sabri Deveseven
Şengül Patlıcan
Bayram Amca,
Necati Yenge,
İsmail Öldürücü,
Cafer Cırt,
Türkan Romantik,
Meliha Enişte,
Zehra Eşekcanbazı,
Yusuf Ziya Salakoğlu,
Ramazan Öldürür,
İsmail Öldürücü,
Hacı Benzin,
Menemine Cart,
Burhanettin Curt,
Cafer Cırt,
Döndü Cort,
Fedakar Pat,
Şaban Küt,
Aytekin Kıllıbacak,
Ökkeş Ford,
Duran Tekerlek,
Özdemir Damızlık,
Hafize Kazma,
Abdulkadir Anan,
Abdulaziz Baban,
İsmail Donsuz,
Hatice Tüylü,
İbrahim Gömer,
Gülfidan Gösterir,
Coşkun Aptal,
Emel Yalak,
Duran Kalas,
Yusuf Kız,
Zeki Kadın,
Münevver Göbek,
Şükriye Memeli,
Ali Kalktı,
Ali Geber,
Münevver Ölü,
Kemal Götürür,
Abdullah Oyar,
Adem Kayar
Nadir Verir...
__________________ 
 
 
 

ismimi unuttuğun zamanlardı
kimbilir../.belki de sadece ismimi
kaç gece uykusuz kaldı düşlerim
yarı uyanık sarıldım bende bıraktığın kelimelerine
kimbilir../..bilebilir..?
hem de bir çok gece

beni anladığını sandığım bir sen vardı oysa
beni herkesden çok duyumsadığını sandığım
özgeleceğim vardı mesela,
özgeçmişim değil

nasıl da uzaklaşıyorum senden../..utanarak
ama../..tahmin edemeyeceğin kadar../..sıkılarak
beni bağışla diyemem sana
diyemem yüreğimi ben yangınlara attım
sensin beni senden ayrı tutan
beni suskunluğunla../..sen kaçışlara attın

kelimeleri araladığımda,
gözlerimi alan her boşlukta ayrılık yatıyor
ayrılık çıkıyor karşıma../..yazmak istemediğim her satırda
bir zaman geliyor,
unutmalıyım diyorum
unutmalıyım avuçlarımda biriken gözyaşlarını
uzaklar hep uzak kalıyor sevdaya
biraz daha uzaklaşırsam,
sol yanım hep uzak düşecek sevdana..

ne kadar ayrı kaldın oysa yazmaktan
bir doğum günü geçti bu yalnızlıkta
kimbilir kaç gece yağmurlar birikti kirpiklerimde
kimbilir kaç gece../..sen hiç bilmedin
bir düşünce var ki kemiriyor beynimi
belki de hiç bilmek istemedin
ne güller geldi../..ne sevgi dolu telefonlar
oysa istediğim bir tek sendin../..yetişemedin..

eskiden sen baktığında görebiliyordum düşlerimi
şimdi../..kim gözlerime baksa,
sensizliğin intihar sahnelerinde buluyor kendisini
sen hiç bir çift gözün içinde öldürüldün mü..?
ben senin gözlerinde şahadet getiriyorum../..dudaklarıma akıt nefesini

oysa umarsızlığından taşıyor bekleyişlerim
nasıl bir bıçak gibi kesip atabilirim..?
-miş’li geçmiş zamanların küllerinde şehvetimiz var
sabret diyorsun../..sabrediyorum lakin,
her gün artan acılarımda../..senin mutlak parmağın var
susmaktan bıkmayan bir ben../..bir daha olmayacak diyebilir misin.?
bende tutunduğun yer kadar../..benim de tutunmaya ihtiyacım var..

ismimi unuttuğun zamanlardı
kimbilir../..belki de sadece ismimi
kaç gece sığındım bende bıraktığın sözlerine
yarı üşür bir halde küfürler yağdırdım../..rüyalarımın kesilişine
kimbilir../..bilebilir..?
hem de her gece

hatırlayabildiğim
senden daha çok sevilmem
daha çok ben../..içimden..
şimdi aynaya son kez bak kendin için
göreceğin yüz../..sende bıraktığım son eserim..

Elini tutsam, dünyanın öbür ucuna benimle birlikte gelir misin?..Bekle desem, dünyanın bir ucunda beni bekler misin?..

Denizimde fırtınalar çıktığında limanım olur musun?..Karanlık bastırdığında deniz fenerim, hava açınca yıldızlarım olur musun; bulutlar göğü kapladığında pusulam?..

Mihengim, turnusol kağıdım olur musun?.. Yüreğimin suyu bulandıkça onu durultacak iksirim?...

Kapılar kapandığında kapım, yollar aşındığı vakit yolum, saklanmak istesem duvarım olur musun?..Özgürlüğüm ve mapusanem?..

Üşürsem evim olur musun?..Yorganım, ana kucağım?.. Çölümde vaha olur musun? Vahamda hurma ağacım?

Dağın tavşanı, çölün ceylanı, gecenin hayalleri bağrına bastığı gibi beni bağrına basar mısın?

Şak şak yarılsa bile gökten umudunu kesmeyen kıraç tarlalar gibi umut bağlar mısın bana?

Gitmek istersem kanatlarım olur musun?Kalmak istersem ayağımda prangam?..

Hurilerim olur musun? Kudret helvam ve bıldırcınım?

Soğanda sarımsakta gözüm yok, tih çölü sürgününde gözüm yok. ateş almaya gidersem, kırk vakit sonra dönsem bile aynı yerde beni bekliyor olur musun?..

Kavmim beni terk ederse ve ben kavmimden kaçarsam, bir kez arkana bakmadan arkamdan gelir misin?..

Ot bitmeyen bir vadide yalnızca Allah'a emanet edip gidersem, sen de beni kınamaksızın O'na güvenir ve sa'y eder misin?

Ümidimi kaybettiğim anda ümidim, neşemi kaybettiğim zamanlarda coşkum, kalbim işgale uğrarsa halaskârım ve rehberim olur musun?..

Arkadaşım, yoldaşım, sırdaşım, enisim, huzurum, sürurum, nurum, zinetim, nimetim, cennetim olur musun?

Bir gün kurbağa yakışıklı prensi öper ve prensin konuşma özgürlüğünü her yıl bir kelime konuşmakla kısıtlar.
Prens konuşmamanın acısıyla kıvranır dururken, bir gün ahu gözlü, güzel ve çok şirin bir kız görür. Ve buna sevgisini açıklamak ister ama bunun için büyük fedakarlıklara katlanması gerektiğini düşünür ve güzel kız için bunun yapması gerektiğini düşünür. İlk düşündüğünde "seni çok seviyorum" diyecektir. Prens üç yılı çok zorluklara katlanarak geçirirken kızı görüp de konuşamamanın acısına katlanmayı göze alır.
Zorlu üç yıl sonunda prens "seni seviyorum" demenin onun için tam bir anlam ifade etmeyeceğini düşünüp "benimle evlenir misin" demeyi de kararlaştırarak 2 yıl daha beklemeyi göze alır.
Yine zorluklarla geçen yıllar sonunda prens 5 kelime konuşma hakkına sahip olmuştur ve böylece güzel kıza "seni çok seviyorum, benimle evlenir misin?" diyebilecektir. Koşa koşa kızı bulabileceği yerleri dolaşır. En sonunda kızı bulur ve bir şeylerle uğraşmakta olan kıza, "Seni çok seviyorum, benimle evlenir misin?" diye sorar. Elindeki işi bırakan kız söyleneni anlamayarak, "Pardon?" der.

SANA Elveda Demeyeceğim

Seni mas mavi bir deniz yaptım
Kalbimi ortasına attım
Kalbim orada kalsın
Sana elveda demeyeceğim
Ama hep seveceğim…

Sen sığ suların değil,
Sonsuz denizlerin insanı.
Seni bütün yönlerinle tanıyorum.
Geçici heveslerin tükendiğinde
Sevginin törpülendiğini göreceksin
Ve artık çok şey arayacaksın,
Anıların kanatlarına tutunup
Özleyeceksin.
Bu; dünyanın ve,
Asil insanın içinin gerçeğidir.
Ondan kaçamadığını görecek,
Onu ihtiyaç hissedeceksin.
Asil davranılmadıkça,
Kendini sevemeyecek,
Ve ruhun aç kalacak.
Ve yitip gitmediğin sürece,
Mutlaka bana döneceksin.

Onun için;
Sana elveda demeyeceğim
Ama hep seveceğim

'Şiir,
bir gece yarısı başlar,
bir sabah güneş tan yerine düşünce biter,
Biter o anda,
mazideki yaşanan,
onca kırık dökük, o eski hatıralar,
Uzanıverir,
uzanıverir de gökten bir el,
o yaşlı gözleri siler,
Şiir biter ve şair biter,
Yıldızlar yağar sağnak sağnak geceye
ve tetik düşer,
ve o karanlık geceden güne,
bir mermi sesinde, şairin kaleminden,
iki damla gözyaşı düşer...'

(Ona,
hep ona,
gözlerime yağan yağmura
ve şiirlerimin ölümsüz sesine,
yorumcu ortağıma,
Şiir ülkesine giden yoldaki,
o tek kadim yoldaşıma,
.....?

Hani baharla çalacaktı aşk kapımızı...
Yaz gecelerine nispet eden ,leylak kokulu ılık meltemler esecekti başımızda !

Hani yazgıları yazacaktık yine ,karartma gecelerine isyanla...Aşk dileyecektik çığlık çığlığıya...

Bahar geçmeden kapımızdan ,muştulu tomurcuklar büyütecektik umut yatağımızda!

Hani ,menekşe kokulu sevdalara tutunup ,yeşermiş dağ eteklerine ilişecektik usulca,düşüncelerin ufkunda!

Ne çok dilenmişti bahar ,aşka kapanmış kar kaplı yollarımızda.Ne çok özlenmişti mis kokulu sabahlar...Kuş cıvıltılarına eşlik eden sesimizdi kulaklarımızda paslanmış sevda sesleri...

Dön hadi !
Yüreğini akıttığın yollardan ve bak yüzüme bir kez daha...
Baharların hatırına...

Güneşe uzanan ,umutlu günler hatırına gitme desem ,kalır mısın ?
Mor menekşeler solana dek,bahar gibi bakar mısın gözlerime?


Hani kokunu da alıp gitme sen...
diyorum!


Gitme...
Sen!

*****Gel Sevgili

Sensiz her şey güzelliğini yitirdi.
Gel be sevgili
Gel de haykır yine sevgini bakışlarınla
Yine elimi tutmadan hissedeyim sıcaklığını…

Aşk şarkıları çalarken göz göze gelirdik te
Hiç bir şey diyemezdik birbirimize
Onca kalabalığın içinde bir sen… bir ben…
Sadece gülümserdin bana…ben de sana…

Hiç konuşmadan yaşadık aşkımızı
Konuşmadık konuşamadık
Aynı dili konuşurken, belki de..
Anlaşamamaktan korktuk sevgili

Oysa ki aşkın dili gözler değil mi
Ve biz gözlerimizle imzalamadık mı bu aşkı
Söyle sen bana gözlerinle seni seviyorum demedin mi….
Ve bu deli kız ‘’ben de’’ demedi mi sana

Hadi..hadi gel de ruhum huzur bulsun
Gel de gözlerim
Gözlerinin çıkmaz sokaklarında kaybolsun
Yolu bulmak isteyen kim
Sen gel hele bir gel
Yeter ki gel

Adam genç kadına seslendi:
- Bana gözyaşı borcun var!

Genç kadın sordu:
- Nasıl öderim?

Adam gözlerini kırptı;
- Haydi gülümse!

Gülümsedi genç kadın. Adam, cebinden mendilini çıkarıp, borcunu sildi.
Ve mendilini özenle katlayıp, yine kalbinin üzerindeki iç cebine koydu.

Bir demet mor sümbül vardı kadının elinde.
İkisi de bahar kokuyordu...
Biri ilkbahar, diğeri güz.

Adam, seslendi yine;
- Bana mutluluk borcun var!

Genç kadın, biraz mahcup, biraz şaşkın sordu:
-Nasıl ödeyebilirim?

Heyecanlandı adam
- Haydi yat dizlerime!

Genç kadın bir kedi uysallığında, yattı dizlerine usulca.
Adam, şefkatle saçlarını taramaya başladı kadının.
Saçları, güneşe ve yağmurlara hasret hiç yaşanmamış baharlara benziyordu.
Çaresizliğini ördü sırasıra.
Sonra saçının her teline, mutluluğun çığlıklarını bağladı adam.
Yetmedi, gizli düğüm attı... Ağladı.
Hava kararmak üzereydi. Dışarıda yağmur yağıyordu delice.
Adam, sürekli borç defterlerini kurcalıyordu.

Genç kadının gözlerinin içine baktı;
- Bana yürek borcun var!

Borcunun farkındaydı sanki genç kadın, şaşırmadı.
- Bu borcumu nasıl ödeyebilirim?

Adam kollarını uzattı
- Haydi tut ellerimi!

Sümbül kokusu sinmiş ellerini uzattı genç kadın.
Elleri öyle sıcaktı ki, eriyiverdi bütün borcu avuçlarının içinde.
Genç kadın gitmek üzereydi.

Adam son kez seslendi;
- Bana can borcun var!

Kadın irkildi;
- Can mı?

Sigarasından derin bir nefes çekti adam;
- Evet... Can borcun var. Sensizlik öldürüyor beni!

Hoşuna gitti sözler kadının
- Peki bu borcumu nasıl tahsil etmeyi düşünüyorsun?

Adam, biraz daha yaklaştı;
- Yum gözlerini!

Hiç tereddüt etmeden yumdu gözlerini.
Adam da yumdu gözlerini, masumca bir öpücük kondurdu
kadının titreyen dudaklarına.

- Bu ne şimdi yaptığın? diyerek çattı kaslarını kadın...

Adam, pişmanlıkla, memnunluk arasında gidip geldi. Kekeledi;
- Hayat öpücüğüydü!

Kısa bir sessizliğin ardından bu kez kadın öptü adamı şehvetle...

Adam, şaşırdı;
- Ya senin bu yaptığın neydi?

Genç kadın kapıya yöneldi;
- Veda öpücüğü!

Kalan borçlarına karşılık, yürek dolusu çaresizlik
ve bir de mor sümbüllerini masanın üzerine rehin bırakıp gitti genç kadın.


Adam koştu peşinden sümbülleri geri verdi kadına.
- Ne olur iyi bak umut çiçeklerime, solmasınlar...

Genç kadın sümbülleri aldı:
- Merak etme, gün aşırı sularım çiçeklerini!

Adam sevindi:
- Güneşe, suya gerek yok. Gülümse yeter!

Kadın gözden kaybolurken haykırdı adam,
- Umutlarımı kefil yaptım. Unutma, bana aşk borçlusun!

Haykırışı yağmura karıştı.
Kadın, yağmuru hissetmeyen kalabalığa...