Ümidin varmı hala....

Yalnızlığım geldi kuruldu baş köşeye "Git" diyemedim
"Seninle kalıcam" dedi konuşamadım.
"Hoşgeldin" dedim ama neden geldin diyemedim,
"Bundan böle ayrılmıycaz" dedi
kovamadım...
"Öyle olsun" dedim hatrını sordum
"İyiyim işte senle daha iyi olucam" dedi,
ama ben onu istemediğimi yine diyedim
"Beni gördüğüne sevinmedin mi?" dedi bana
ağzımı acamadım sadece güldüm..
"Git" diyemedim ona şimdi baş köşede benle yaşıyor.
"Herşey iyi olucak" dedi ama ben hiç iyi olmadım
"Mutluluk" istedim "Ben yalnızlığım" dedi
"Mutluluk benim olduğum yerde olmaz,
bende onun olduğu yerde olmam" dedi
Sustum...
Onu kabullendim artık, neden mi?
Çünkü mutluluk hep bırakıp gidiyor ama o
hep benle kaldı hala yanımda git diyemedim.
Bugün yine kapı çaldı.
Tam ona alışırken özlemim geldi "Bende burdayım" dedi
"Senin ne işin var" dedim..
"Ben geldim çünkü beni mutluluk gönderdi" dedi
Arkamı döndüm bir baktım yanlnılığım kaybolmuş
sevindim buna şimdi özlemimle yaşıyorum
ama yine hiç mutlu değilim.
Ne mutluluk geldi ne de özlem gitti...
En kötü "Git" diyemediğim yalnızlığımı da kaybettim..
Şimdi çağresiz bekliyorum ikisinden birisini..

LaL